Iosif Brodski



Iosif Aleksandrowicz Brodski (ros. Иосиф Александрович Бродский; w Polsce znany też jako Josif Brodski; ur. 24 maja 1940 w Leningradzie, ZSRR, zm. 28 stycznia 1996 w Nowym Jorku, USA) – jeden z największych poetów i eseistów XX wieku. W ZSRR skazany na przymusowe roboty za pasożytnictwo. W 1972 pozbawiony obywatelstwa i wydalony ze Związku Radzieckiego. Zamieszkał w Nowym Jorku, gdzie wykładał na różnych uczelniach. W latach 1991-1992 został Laureatem Biblioteki Kongresu USA.

Został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1987 za uniwersalne wartości całokształtu twórczości literackiej, odznaczające się jasnością myśli i poetycką siłą. Brodskiego pochowano w Wenecji, którą pokochał, i której poświęcił esej Znak wodny.

Dzieła

  • Wielka elegia dla Johna Donne’a (1963)
  • Wiersze i poematy zbiór wierszy wydany w USA w (1965) roku
  • Postój na pustyni (1970)
  • Koniec pięknej epoki (1977)
  • Część mowy (1977)
  • Nowe stance do Augusty (1982)
  • Elegie rzymskie (1982)
  • Urania (1987)
  • Marmur (1984) – sztuka teatralna
  • Mniej niż ktoś (1986) – tom eseistyczny (tyt. oryg. „Less Than One”. Pierwsze pełne wydanie po polsku – Znak, Kraków, 2006; wcześniej po polsku ukazywały się wybory esejów z tego zbioru pod tytułami: „Mniej niż ktoś”, nakładem CDN w roku 1989 oraz „Śpiew wahadła”, nakładem „Zeszytów Literackich”, w latach 1989 i 1996.)
  • Wiersze bożonarodzeniowe

Linki zewnętrzne

  • Katalog twórczości literackiej Iosifa Brodskiego w Bibliotece Narodowej

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *