Szop pracz



Szop pracz (Procyon lotor) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych, występujący w Ameryce Północnej. Introdukowany w Europie Środkowej i Wschodniej, w tym Polsce. Ma charakterystyczne czarno-białe plamy pod oczami i czarne kręgi na ogonie; z tego powodu hodowany na futro. Szopy łatwo się oswajają i dają tresować, są zatem również chętnie trzymane w domach. Przydomek „pracz” pochodzi od obserwacji zachowania tych zwierząt w europejskich ogrodach zoologicznych; trzymane tam szopy przed spożyciem pokarmu płukały go długo w wodzie; w naturze to zachowanie nie występuje.

Szop dobrze pływa, wspina się na drzewa, jest aktywny w nocy.

Długość ciała bez ogona
ok. 65 cm.
Długość ogona
ok. 20 cm.
Masa ciała
do 9 kg.
Ubarwienie
szarożółty, ogon w czarne pręgi, czarne łaty w okolicach oczu
Pożywienie
owady, żaby, gryzonie, owoce jagodowe i orzechy.
Rozród
ciąża trwa około 63–73 dni, w miocie 1–7 młodych.
Występowanie
lasy.

Do Europy sprowadzony w latach 30. XX wieku. Uciekinierzy z ferm stworzyli w latach 50. i 60. dziką populację na terenie Niemiec. W latach 80. pojawił się w zachodniej Polsce. Widywany jest obecnie np. w Parku Narodowym „Ujście Warty” oraz w Rezerwacie „Łęgi Słubickie” koło Słubic w woj. lubuskim. W Polsce gatunek łowny bez okresu ochronnego.

Podgatunki

Wyróżnia się ponad dwadzieścia podgatunków szopa pracza:

  • P. lotor auspicatus Nelson, 1930
  • P. lotor elucus Bangs, 1898
  • P. lotor excelsus Nelson & Goldman, 1930
  • P. lotor fuscipes Mearns, 1914
  • P. lotor gloveralleni Nelson & Goldman, 1930
  • P. lotor grinnelli Nelson & Goldman, 1930
  • P. lotor hernandezii Wagler, 1831
  • P. lotor hirtus Nelson & Goldman, 1930
  • P. lotor incautus Nelson, 1930
  • P. lotor inesperatus Nelson, 1930
  • P. lotor insularis Merriam, 1898
  • P. lotor litoreus Nelson & Goldman, 1930
  • P. lotor lotor (Linnaeus, 1758)
  • P. lotor marinus Nelson, 1930
  • P. lotor maynardi Bangs, 1898
  • P. lotor megalodous Lowery, 1943
  • P. lotor pacificus Merriam, 1899
  • P. lotor pallidus Meriiam, 1900
  • P. lotor psora Gray, 1842
  • P. lotor pumilus Miller, 1911
  • P. lotor simus Gidley, 1906
  • P. lotor vancouverensis Nelson & Goldman, 1930

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *